Μουσακάς: Ένα πιάτο 12 ευρώ, αν είναι δυνατόν

Greek Moussaka, Greek Souvlaki, tzatziki, είναι μερικά από τα ελληνικά φαγητά που τρελαίνονται να δοκιμάζουν οι περισσότεροι τουρίστες που επισκέπτονται τη χώρα μας από το εξωτερικό…

Πόσο όμως κοστίζει αυτή η απόλαυση; Όσον αφορά τον μουσακά, κρατηθείτε… Ένα κομμάτι κοστίζει όχι 5, όχι 10 ευρώ, αλλά… 12 ευρώ! Ναι, καλά διαβάσατε, 12 ευρώ!

Η τιμή αυτή προέρχεται από ταβέρνα στους Παξούς και για του λόγου το αληθές δείτε τη φωτογραφία που ακολουθεί! Ναι, κάποιοι περιμένουν το καλοκαίρι για να βγάλουν έσοδα που θα τους επιτρέψουν να ζήσουν τον υπόλοιπο χρόνο, αλλά όχι κι έτσι ρε παιδιά!

Δεν είμαι φαν του μουσακά, ρωτώντας όμως γνωστούς που μαγειρεύουν το συγκεκριμένο φαγητό και ψάχνοντας στο internet βρήκα ότι το κόστος για να φτιάξει κανείς ένα ταψί μουσακά (κανονικές μερίδες για 12 άτομα) κυμαίνεται μεταξύ 10 – 15 ευρώ, οπότε 12 ευρώ για μία μερίδα νομίζω ότι είναι too much!

Παγωτομανία: Must για τους φαν του παγωτού

Τα τελευταία 2-3 χρόνια δεν υπάρχει περίπτωση να θέλω παγωτό και να μην περάσω μια βόλτα από κάποιο κατάστημα «Παγωτομανία»! Και μόνο τα «βουνά» παγωτού που αντικρίζεις με το που μπεις στο κατάστημα φτάνουν για να σε κάνουν να θες να τα φας όλα!

Βρέθηκα πριν από μερικές μέρες στην «Παγωτομανία» στου Ψυρρή και τράβηξα μερικές φωτογραφίες τα «παγωτοβουνά» (!)… Συνήθως προτιμώ τις πιο εξωτικές γεύσεις (καρπούζι, πεπόνι κλπ), χωρίς να αποκλείω όμως και τις άλλες γεύσεις.

Μέχρι σήμερα ήξερα ότι «Παγωτομανία» υπάρχει στου Ψυρρή, στη Γλυφάδα, στην Ομόνοια, το Μπουρνάζι, το Ναύπλιο και το Τολό. Μπαίνοντας ωστόσο στο pagotomania.gr είδα ότι καταστήματα υπάρχουν 17 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα (Λαμία, Λάρισα, Μύκονος, Ναύπακτος, Αίγιο), ενώ ετοιμάζεται κατάστημα και στην Αργυρούπολη.

Η ιδέα της δημιουργίας των καταστημάτων «Παγωτομανία» ανήκει στον Γιάννη Πανάγο, ο οποίος μερικά χρόνια πριν δημιούργησε με μεράκι τις ξεχωριστές γεύσεις των παγωτών από τις παραδοσιακές συνταγές ιταλικές συνταγές 115 ετών!

Για την παρασκευή των παγωτών χρησιμοποιείται φρέσκο γάλα και ολόκληρα φρούτα για να αποφευχθεί έτσι η χρήση η προσθήκη χημικών και το αποτέλεσμα να είναι πιο υγειινό και εύγευστο.

Μπιφτεκούπολη στη Γλυφάδα

Πρωτομαγιά σήμερα και από χθες το βράδυ σκεφτόμασταν που θα τον «πιάσουμε» τον Μάη! Αν και η αρχική σκέψη ήταν να πάμε προς Βόρεια Προάστια, Κηφισιά κλπ, τελικά πήγαμε Γλυφάδα. Ξεκινήσαμε κατά τις 12:30, στον Κηφισό δε συναντήσαμε κίνηση, με το που βγήκαμε στην παραλιακή όμως οι ουρές των αυτοκινήτων ήταν ατελείωτες! Μετά τον Άλιμο η κίνηση έσπασε κάπως και φτάσαμε Γλυφάδα.

Κάτσαμε για φαγητό στη γνωστή «Μπιφτεκούπολη», που βρίσκεται στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 4, στο κέντρο της Γλυφάδας. Όπως είναι φυσικό στο μαγαζί δεν έπεφτε καρφίτσα, κάτι που συνέβαινε και στις γύρω ταβέρνες. Μετά από λίγα λεπτά άδειασε τραπέζι και κάτσαμε. Παραγγείλαμε μπιφτέκια για τέσσερις, μισό κιλό παϊδάκια, δύο μερίδες πατάτες με τυρί, μία χωριάτικη, μία κολοκυθάκια, αναψυκτικά και μπύρες. Τα μπιφτέκια και τα παϊδάκια ήταν εξαιρετικά, σκάσαμε απ΄το φαγητό και πληρώσαμε γύρω στα 16 ευρώ/άτομο.

Το μόνο μείον είναι κάποιες μικρές καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση, λογικό αφού για τόσο κόσμο δεν αρκούν τρεις σερβιτόροι. Επιτέλους τα μαγαζιά πρέπει να το καταλάβουν αυτό και σε τέτοιες περιστάσεις να έχουν παραπάνω προσωπικό. Ας μην έχουν 200% κέρδος, μπορούν και με λιγότερο!

Μετά το φαγητό περπατήσαμε λίγο στην παραλία της Γλυφάδας και κατόπιν κατευθυνθήκαμε προς το Mao και συγκεκριμένα το «View» (βρίσκεται ακριβώς πίσω από το Mao) για καφέ, χυμούς κλπ. Το αεράκι μας δρόσιζε όσο έπρεπε, η θέα στη θάλασσα μοναδική και το περιβάλλον γενικά ωραίο.

Σουβλατζίδικα, πιτσαρίες, delivery

Καλώς ή κακώς (μάλλον κακώς), ανήκω στους ανθρώπους που τρώνε συχνά απ΄ έξω.. Όχι κάθε μέρα, αλλά τακτικά θα παραγγείλω την αγαπημένη μου μερίδα καλαμάκια χοιρινά ή κοτόπουλο ή καμιά πίτσα από τη Domino “s Pizza κλπ.. Έτσι λοιπόν και τώρα, που σκέφτομαι να παραγγείλω σε λίγο, μία μερίδα καλαμάκια χοιρινά, μου ήρθε να γράψω ένα σχετικό post..

Περισσότερο παραγγέλνω από 2-3 συνοικιακά μαγαζιά, στην περιοχή μου είναι ο «Θωμάς», το «Θεσσαλικό» και το «Torino».. Τελευταία μου αρέσει περισσότερο το τελευταίο (βρίσκεται στην οδό Περγάμου κοντά στο σταθμό Αττική), από όπου παραγγέλνω όταν θέλω να φάω «μερίδα» και όχι σκέτα σουβλάκια.. Αλλά στο τελευταίο μου τη δίνει κάποιες φορές το εξής: Έχει 2 τηλέφωνα για παραγγελίες και σχεδόν όλες τις φορές που έχω πάρει ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

– Τορίνο παρακαλώ;
– Καλησπέρα, μία παραγγελία να κάνω..
– Περιμένετε μισό λεπτό..

Περνάνε τουλάχιστον 3 λεπτά όπου ακούω να μιλάει στο άλλο τηλέφωνο και να δέχεται παραγγελία από εκεί, ακούω τι έχει παραγγείλει ο άλλος, τα στοιχεία του (διεύθυνση, τηλέφωνο κλπ) και αφού τελειώσει επανέρχεται σε εμένα για να δώσω κι εγώ παραγγελία. Για μία παραγγελία του μισού λεπτού περιμένω 5 λεπτά! Και τρώει αρκετό χρόνο να δίνω και να δίνω συνέχεια τα ίδια στοιχεία και να περιμένω πόση ώρα να τα γράψει η αλλοδαπή συνήθως τηλεφωνήτρια..

Πολύ απλά θα μπορούσαν να είχαν έναν υπολογιστή μπροστά τους και να έχουν καταχωρίσει τους πελάτες τους σε μία απλή βάση δεδομένων, να παίρνει ο πελάτης, να λέει το επώνυμό του, να γίνεται μία γρήγορη επιβεβαίωση στοιχείων και να ολοκληρώνεται γρήγορα η παραγγελία 🙂

Όπως στον Θωμά ας πούμε που εδώ και μερικούς μήνες εκσυγχρονίστηκαν και διαθέτουν ηλεκτρονικό υπολογιστή και με το που καλέσεις, λες στον υπάλληλο το επώνυμό σου, σου επιβεβαιώνει εκείνος τα υπόλοιπα στοιχεία, κάνεις παραγγελία και όλα καλά.

Το καλύτερο φυσικά θα ήταν να είχαν όλα τα σουβλατζίδικα και όλες οι πιτσαρίες site, να μπαίνεις, να κάνεις ένα login και να κάνεις παραγγελία στο μπαμ ηλεκτρονικά. Ούτε τηλέφωνα, ούτε περίμενε, ούτε τίποτα. Ένα κλικ και όλα ετοιμάζονται. Όπως γίνεται και στο site της Domino “s Pizza, όπου μπαίνεις εκεί, κάνεις login, κάνεις την παραγγελία ηλεκτρονικά και μετά παρακολουθείς σε ένα φλασάκι την εξέλιξη της παραγγελίας, ενώ σου εμφανίζει και εκτιμώμενο χρόνο παράδοσης!

Το καλύτερο ψαρονέφρι

Το φάγαμε με την παρέα μου χθες σε ταβέρνα στο Μαρούσι. Εμένα και του φίλου μου του Τόλη το ψαρονέφρι είναι από τα αγαπημένα μας φαγητά. Έτσι χθες είπαμε να μην πάμε σε club ή για ποτάκι, αλλά να πάμε κάπου για μάσα! Την πρόταση για την ταβέρνα «Ψαρονέφρι» την έκανε ο Τόλης, που ήξερε το μαγαζί από παλιά. Έτσι και πήγαμε. Γύρω στις 22:00 ήμασταν εκεί (Κύμης και Πέλικα 64 στο Μαρούσι). Είχαμε κλείσει και τραπέζι από πριν.

Καθίσαμε, παραγγείλαμε, φάγαμε (ψαρονέφρι), ήπιαμε (μπύρες). Η εξυπηρέτηση καλή και πολύ γρήγορη. Και η ποιότητα του φαγητού πολύ καλή και οι τιμές λογικότατες. Ήμασταν 5 άτομα, πληρώσαμε περίπου 70 ευρώ και «σκάσαμε» απ΄ το φαγητό. Η ταβέρνα έχει και site: www.psaronefri.gr!

Εν συνεχεία, θέλαμε παγωτό… Επόμενος προορισμός: Κηφισιά και… θεεϊκό παγωτό στη «Δωδώνη». Φάγαμε και το παγωτάκι μας και μετά η παρέα ήθελε κι άλλη βόλτα… Φύγαμε για Λυκαβητό! Ανεβήκαμε μέχρι πάνω, στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, εύκολο για εμένα και τον Τόλη, δύσκολο για τη Μάρα, τη Μάγδα και την Ειρήνη με τα τακουνάκια τους! Απολαύσαμε τη θέα και μετά από αρκετή ωρίτσα φύγαμε και από εκεί.

Πού πάμε μετά? Θησείο! Φύγαμεεεεε! Στο δρόμο (δε θυμάμαι ποιο δρόμο ακριβώς) σε ένα fiat punto δίπλα μας ένα ζευγάρι έπιναν σαμπάνια σε κολωνάτα ποτήρια, αν είναι δυνατόν! Μετά από λίγο φτάνουμε και Θησείο, παρκάρουμε (βρίσκουμε γρήγορα ευτυχώς) και πάμε στο μπαράκι «Κύβος». Το Θησείο ήταν ο τελευταίος προορισμός αυτής της μεταμεσονύκτιας βόλτας μας. Μετά επιστροφή στα σπίτια μας…

Δημόσιο ευχαριστώ στον Τόλη για τη βόλτα που μας πήγε και… για τη βενζίνη που χάλασε… (με την οποία βενζίνη κάτι πρέπει να γίνει από την κυβέρνηση γιατί κάθε μέρα η τιμή της «σκαρφαλώνει» όλο και πιο ψηλά…