Ακτοπλοϊκά Εισιτήρια: Τιμές χωρίς λογική

Όπως και τα προηγούμενα καλοκαίρια, έτσι και φέτος, κάνω μια μικρή έρευνα στις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, για να δω τι τιμές παίζουν για να ταξιδέψει κανείς σε διάφορους προορισμούς. Δεν ξέρω αν η λογική λέει κάτι στους εφοπλιστές μας, τα χρήματα που ζητούν ορισμένοι όμως για να ταξιδέψεις με τα πλοία τους μόνο ως υπερβολικά πολλά μπορούν να χαρακτηριστούν! Πώς γίνεται για ίδια κατηγορία πλοίου να πληρώνεις λιγότερα για ταξίδι 10+ ωρών από ένα ταξίδι 4-5 ωρών;

Για την τιμοληψία χρησιμοποίησα για μία ακόμα φορά το travelplanet24.com, ως ημέρες ταξιδίου όρισα τις 3-4-5 Αυγούστου, ενώ η αναζήηση εισιτηρίων αφορά οικονομικές θέσεις. Παρακάτω βλέπετε λιμάνι αναχώρησης, προορισμό, το πλοίο, τις ώρες που χρειάζεται για να διανύσει την απόσταση και την τιμή του εισιτηρίου.

Άγιος Κωνσταντίνος – Σκόπελος (DALIANA – 5 ώρες): €37,40
Άγιος Κωνσταντίνος – Σκόπελος (SPEEDCAT – 2:20 ώρες): €42
Πειραιάς – Μυτιλήνη (LISSOS – 12 ώρες): €37
Πειραιάς – Μυτιλήνη (NISSOS CHIOS – 10 ώρες): €36,50
Πειραιάς – Ρόδος (BLUE STAR 2 – 13 ώρες): €53
Πειραιάς – Ρόδος (IERAPETRA – 18 ώρες): €38
Πειραιάς – Χανιά (LATO – 9 ώρες): €30
Πειραιάς – Χανιά (ELYROS – 8 ώρες): €30
Πώς γίνεται να πληρώνεις 37 ευρώ για να ταξιδέψεις με το «DALIANA» του καπετάν Αγούδημου από Άγιο Κωνσταντίνο για Σκόπελο (5 ώρες) και να πληρώνεις το ίδιο ποσό για να πας από τον Πειραιά στη Μυτιλήνη (10-12 ώρες) ή από τον Πειραιά στη Ρόδο;

Σαντορίνη: Το μαύρο μαργαριτάρι του Αιγαίου

Guest Post από την Βασιλική Δερβίση

Ποιο είναι το πρώτο νησί που έρχεται στο μυαλό κάθε τουρίστα όταν ακούει Ελλάδα και κάθε Έλληνα όταν ακούει Κυκλάδες;

Σαντορίνη φυσικά και όσοι απαντήσατε διαφορετικά σκεφτείτε πόσες φορές είδατε την κλασική πια φωτογραφία με το ηλιοβασίλεμα σε ταξιδιωτικά έντυπα και διαφημίσεις της χώρας μας στο εξωτερικό. Και όχι άδικα. Η Σαντορίνη είναι, ίσως, το ωραιότερο νησί από άποψη φυσικού τοπίου και αρχιτεκτονικής. Σεληνιακό τοπίο, μαύρη και κόκκινη άμμος, ένα «απειλητικό» ηφαίστειο απέναντί σας, κατάλευκα σπιτάκια κρεμασμένα πάνω στους βράχους, ηρεμία και αρμονία.

Και φυσικά ένα ασύγκριτο ηλιοβασίλεμα που πρέπει να χαζέψει κάθε ερωτευμένο ζευγάρι που σέβεται τον εαυτό του!

Απολαύστε τις παραλίες σε Περίβολο και Περίσσα, για όσους αγαπούν και τα θαλάσσια σπορ, και στο πιο οικογενειακό Καμάρι. Περάστε το απόγευμά σας στην Οία και το Ημεροβίγλι και μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε το λευκό κρασί της περιοχής. Μην αμελήσετε να επισκεφθείτε το ηφαίστειο, την Μινωϊκή πόλη στο Ακρωτήρι, που συνδέεται με τον μύθο της χαμένης Ατλαντίδας, και να φτάσετε με το καραβάκι στην Κόκκινη και την Άσπρη παραλία.

Δεν μπορούμε, ωστόσο, να παραβλέψουμε ότι η Σαντορίνη κατέχει και μερικά θλιβερά πρωτεία παγκοσμίως, με τους ξένους να παραπονιούνται κυρίως για την ακρίβεια. Παρόλα αυτά ένας από τους πιο διάσημους προορισμούς βρίσκεται δίπλα μας και 42.000 Ιάπωνες συνιστούν Σαντορίνη. Αυτοί ξέρουν!

Μήλος: Προορισμός για αξέχαστες διακοπές

Guest Post από την Βασιλική Δερβίση

Υπάρχουν νησιά που τα θυμάσαι για αυτά που έζησες εκεί και άλλα για αυτά που είδες. Υπάρχει και ένα νησί, όμως, που θα σε κάνει να ζήσεις απίστευτες στιγμές για όλα αυτά που βλέπεις εκεί. Η Μήλος είναι το νησί με τις ωραιότερες, και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, παραλίες. Περισσότερες από 50, διασκορπισμένες σε όλο το νησί, σας εξασφαλίζουν ότι θα βρείτε απάνεμο μέρος για κολύμπι, αρκεί να διαλέξετε το σωστό τμήμα. Γαλαζοπράσινα νερά, ψιλή άμμος, λευκά βράχια, σπηλιές, απέραντος ορίζοντας σε ένα νησί πραγματικό στολίδι.

Ξεκινώντας με τα μέρη που μπορείτε να προσεγγίσετε οδικώς, σας προτείνουμε να επισκεφθείτε Αχιβαδολίμνη και Προβατά. Για τη συνέχεια, μην παραλείψετε να πάτε στο διάσημο Σαρακήνικο και την καλύτερη παραλία του νησιού, το Κλέφτικο, με τα επιβλητικά λευκά βράχια. Αναμφισβήτητα ό,τι πιο εντυπωσιακό έχετε συναντήσει ποτέ, ένα μαγευτικό τοπίο που θα σας αφήσει άφωνους.

Το καλύτερο όμως για όσους επισκεφθούν το νησί είναι οι ημερήσιες εκδρομές με καΐκια που θα σας κάνουν τον γύρο του νησιού και θα σας αφήσουν να βουτήξετε στις ωραιότερες παραλίες και να κολυμπήσετε μέσα σε σπηλιές, όπως εκείνη του Παπάφραγκα. Στη διαδρομή σας θα συναντήσετε τους τεράστιους βράχους που πήραν την ονομασία τους από τον σχηματισμό τους, τις Αρκούδες, ενώ μέσα στο καΐκι θα σας προσφέρουν τοπικές λιχουδιές και φρούτα. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να κολυμπήσετε με μάσκες και να βγάλετε φωτογραφίες κάτω από το νερο. Μην το χάσετε για κανένα λόγο!

Αν και  έχει χαρακτηριστεί «ζευγαρονήσι», και η αλήθεια είναι πως θα συναντήσετε πολλά ζευγάρια, είναι  ιδανικό για όλους. Προσφέρει δυνατότητες για διασκέδαση σε μπαράκια με θέα τη θάλασσα στον Αδάμαντα, το Παλαιοχώρι και τα Απολλώνια. Περάστε  το απόγευμά σας στο Κλήμα και περπατήστε στα σοκάκια της Πλάκας, κάνοντας οπωσδήποτε μία στάση στη διάσημη πλέον «Αρχοντούλα».

Καλές  διακοπές!

Κέα – Τζια: τόσο κοντά, τόσο μαγικά

Guest Post από την Βασιλική Δερβίση

Ομολογώ πως αρχικά είχα μερικούς ενδοιασμούς προκειμένου να γράψω για αυτό το νησί. Και αυτό όχι για κανένα άλλο λόγο, παρά μόνο γιατί αποτελεί ακόμα έναν προορισμό που πολλοί δεν έχουν ανακαλύψει και διατηρεί έτσι την απλότητα και τη φυσική του ομορφιά. Ο λόγος για την τόσο κοντινή, στους Αθηναίους, Κέα ή σε άλλους γνωστή με την ονομασία Τζιά.

Βρίσκεται το πολύ μία ώρα μακριά από το λιμάνι του Λαυρίου και με εισιτήριο μόλις 12 ευρώ, είναι ίσως ο ιδανικός προορισμός για τις μικρές σας αποδράσεις. Πανέμορφες παραλίες, μικροί κολπίσκοι με γαλανά νερά, κλασικό αιγαιοπελαγίτικο τοπίο, πετρόχτιστα σπιτάκια και μονοπάτια απάτητα θα σας συνεπάρουν. Η Κέα είναι μία ήρεμη δύναμη, με ελάχιστους επισκέπτες τις καθημερινές, για να απολαύσετε μία παραλία μόνο δική σας, γεμίζει όμως επισκέπτες το Σαββατοκύριακο.

Σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να μείνετε στον Οτζιά και να κάνετε μπάνιο στη παραλία του, αλλά και στο διπλανό Σπαθί. Γιαλισκάρι, Κούνδουρος και Ποίσσες είναι από τις καλύτερες παραλίες του νησιού.

Η αλήθεια είναι πως η νυχτερινή ζωή δεν είναι έντονη, αξίζει όμως να κάνετε την βόλτα σας στην Ιουλίδα, να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα στο beach bar στο Γιαλισκάρι και να πιείτε το ποτό σας στη μαρίνα του νησιού. Με τα σπίτια που χτίζονται τώρα να είναι περισσότερα από αυτά που ήδη υπάρχουν, μαντεύουμε πως σε λίγα χρόνια θα είναι ακόμα πιο διάσημος προορισμός γι΄αυτό απολαύστε τον τώρα ή για όσους έχουν την δυνατότητα αγοράστε τώρα!

Μην ξεχνάτε φυσικά ότι το παν είναι η καλή παρέα και διάθεση, οπότε τώρα που βρήκατε τον προορισμό ελπίζουμε να τακτοποιήσετε και τα υπόλοιπα… Καλό καλοκαίρι!

Με την Wind στο Ναύπλιο για την Tellas

Από την Παρασκευή μέχρι χθες συμμετείχαμε με τον Τάσο στη δημοσιογραφική αποστολή της Wind στο Ναύπλιο, όπου το Σάββατο παρουσιάστηκε η στρατηγική της Tellas για την αγορά της σταθερής τηλεφωνίας και του internet, αλλά και οι προοπτικές ανάπτυξης μετά την ολοκλήρωση της συγχώνευσης με την Wind.

Η αποστολή πραγματοποιήθηκε στο Ναύπλιο, γιατί εκεί καταλήγει το υποθαλάσσιο οπτικό καλώδιο που ενώνει τα Χανιά με το Ναύπλιο, μία από τις πιο σημαντικές επενδύσεις της εταιρείας που ολοκληρώθηκε πριν από δεκαπέντε ημέρες περίπου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το δίκτυο κορμού της Tellas συνδέεται με το διεθνές δίκτυο μεταγωγής της Wind Telecomunicazioni S.p.A. μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία.

Με την κάμερά μας καταγράψαμε τις παρουσιάσεις των στελεχών της εταιρείας στην συνέντευξη τύπου, αλλά και τις ερωτήσεις που ακολούθησαν αμέσως μετά και εντός της ημέρας θα ανέβουν τα βίντεο σε νέο post. Να σημειώσουμε ότι το xblog.gr ήταν το μοναδικό blog που συμμετείχε στην αποστολή.

Κατά τα άλλα περάσαμε πολύ ωραία στο όμορφο Ναύπλιο, μείναμε στο Nafplia Palace με υπέροχη θέα απ΄τα δωμάτια μας στο Μπούρτζι, ενώ μετά την συνέντευξη τύπου, που έγινε στο οινοποιείο Σκούρα, ακολούθησε οινογνωσία, όπου δοκιμάσαμε λευκά και κόκκινα κρασιά. Special thanks και μπράβο στο team του γραφείου Τύπου της Wind (Σοφία, Ειρήνη, Χαρά, Βάσια, Χριστίνα) για την άψογη οργάνωση!

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από την αποστολή:

Στην Έδεσσα με τους μοναδικούς καταρράκτες

Guest Post από την Alice Κοροβέση

Το σκεφτόμασταν από καιρό, να πάμε ένα ωραίο ταξίδι στην Βόρεια Ελλάδα. Οι προτάσεις και οι ιδέες έπεφταν βροχή, έτσι καταλήξαμε να κάνουμε ένα οδοιπορικό για ξεκούραση και χαλάρωση στο νομό Πέλλας.

Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, το διήμερο δεν φτάνει! Η πόλη της Έδεσσας είναι πράγματι μια ζωγραφιά, αλλά και τα περίχωρα έχουν τόσα αξιοσημείωτα που δυστυχώς οι δύο μέρες δεν έφτασαν. Έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου να ξαναπάω, αφιερώνοντας περισσότερες μέρες.

Η αρχική μας έκπληξη ήταν μόλις φτάσαμε στην πόλη. Καταπράσινη, πεντακάθαρη και ο κόσμος πολύ φιλόξενος, ενώ ο ήχος των νερών να ακούγεται σε όλη την πόλη! Είχαμε κλείσει δωμάτια στον παραδοσιακό οικισμό Βαρόσι, την  χριστιανική συνοικία της πόλης κατά την Οθωμανική περίοδο, στον ξενώνα Χαγιάτι, που απέχει μόλις 100 μέτρα από τους καταρράκτες.

Ένας χώρος καλόγουστα διακοσμημένος, με παλιές αντίκες και οικογενειακό περιβάλλον. Μας υποδέχθηκαν παραδοσιακά προσφέροντας μας λικέρ από κράνα, ένα «συγγενικό» φρούτο του κερασιού. Γευστικότατο και τονωτικό! Μας οδήγησαν στα δωμάτιά μας και με πολύ μεγάλη χαρά μάς έδωσαν όσες πληροφορίες θέλαμε. Τι πιο ωραίο να απολαμβάνεις μια βόλτα στο σούρουπο στους φωτισμένους καταρράκτες. Μοναδικό θέμα… Ειδυλλιακό… Φάγαμε στον Τζίνο, ένα παραδοσιακό κουτούκι στο Βαρόσι, με πολύ καλή κουζίνα και πολύ περιποιητικούς οικοδεσπότες. Η πρώτη μέρα τελείωσε, ώρα για ύπνο, γιατί η επόμενη είχε γεμάτο πρόγραμμα.

Και ξημέρωσε μια βροχερή μέρα που καθόλου δεν μας εμπόδισε να οργανώσουμε την εξόρμησή μας. Ένα γευστικότατο πρωινό ήταν η καλύτερη αρχή με σπιτικό τσουρέκι, κουλουράκια, μαρμελάδες και έναν τονωτικό καφέ στο Χαγιάτι. Πρώτη επίσκεψη στους καταρράκτες και στο πάρκο της πόλης. Μοναδικό θέαμα, πολύ τυχεροί οι κάτοικοι που ζουν και αναπνέουν σε τέτοια μέρη. Πραγματικά μερικές φορές τους ζηλεύω. Το πάρκο των καταρρακτών όπως ονομάζεται αποτελείται από αιωνόβια πλατάνια και πολλά νερά.

Ο καταρράκτης Κάρανος είναι πράγματι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στην Ελλάδα. Είναι η απόληξη του ποταμού Εδεσσαίου και, αφού διαπερνά όλη την πόλη, πέφτει από ύψος 70 μέτρων. Έμαθα πως οι καταρράκτες δημιουργήθηκαν τον 14ο αιώνα, μετά από έναν ισχυρό σεισμό. Δίπλα στον Κάρανο βρίσκεται και ο διπλός καταρράκτης με πολλές διαδρομές που καταλήγει στο Υπαίθριο Μουσείο Νερού και στο Κανναβουργείο. Γενικά ο Εδεσσαίος ποταμός σχηματίζει αναρίθμητα μικρά κανάλια και μικρούς καταρράκτες μέσα στην πόλη.

Στη βόλτα μας στο πάρκο συναντήσαμε και το Ενυδρείο, ένα από τα ελάχιστα στην Ελλάδα, με ενδημικά ψάρια γλυκού νερού και ερπετά. Δεν είχε πολλά εκθέματα, αλλά σε γενικές γραμμές ήταν καλοδιατηρημένο. Αυτό που μου έκανε πραγματικά εντύπωση στην πόλη της Έδεσσας είναι το σύμπλεγμα Καταρράκτες – Πολιτιστικό Κέντρο – Μουσείο Νερού – Μύλοι – Κανναβουργείο. Πρόκειται για πολυμορφικούς χώρους, κατάλληλους για σύνθετη συνεδριακή χρήση. Η βιομηχανική ιστορία της πόλης και τα αναπαλαιωμένα εργοστάσια δίνουν άλλη διάσταση στα συνέδρια, στις επαγγελματικές συναντήσεις, στα workshops και στις διάφορες εκδηλώσεις.

Μην ξεχάσω: Σπήλαιο καταρρακτών! Ένα μικρό σπήλαιο κάτω ακριβώς από τον Κάρανο με πολύ μεγάλη γεωλογική αξία, που δυστυχώς κάποιοι δεν σέβονται και ένοιωσα πολύ άσχημα όταν είδα χρωματιστούς μαρκαδόρους να έχουν «στιγματίσει» τα τοιχώματα. Βγαίνοντας από το σπήλαιο, μας περιμένει μια έκπληξη, ένας διάδρομος που μας οδηγεί πίσω από τον καταρράκτη. Απίστευτη ενέργεια και μοναδική εικόνα. Να βλέπεις τα νερά να τρέχουν με απροσδιόριστη ταχύτητα μπροστά στα μάτια σου. Έκατσα δέκα λεπτά και πήρα όση ενέργεια μπορούσα. Πέρασαν κιόλας 2,5 ώρες!

Ώρα για καφεδάκι στο δημοτικό καφενείο του Πάρκου. Ανοίξαμε τον χάρτη και επιλέξαμε μια βόλτα στα λουτρά Πόζαρ, 32 χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Έδεσσας. Κατεύθυνση στα βορειοδυτικά, κοντά στην Αριδαία. Κατά την έξοδό μας από την πόλη σταματήσαμε στο Γενί Τζαμί, ένα από τα έξι τζαμιά της πόλης στην Οθωμανική περίοδο. Χτίστηκε σύμφωνα με τα πρότυπα της Αγίας Σοφίας το 1904. Δυστυχώς δεν επιτρέπεται η περιήγηση εσωτερικά.

Σε απόσταση 6 χλμ. από την πόλη κάναμε μια στάση στον Λόφο 606 και απολαύσαμε την θέα της πόλης και των γύρω βουνών. Στον Λόφο αυτό οργανώνονται εκδρομές trekking και με ποδήλατο. Ιδανικό μέρος για όσους αγαπούν την πεζοπορία. Συνεχίσαμε την διαδρομή μας για τα Λουτρά Λουτρακίου (Πόζαρ), περνώντας μέσα από καταπράσινα χωριά: Σωτήρα, Άφαλος, Πολυκάρπη και φτάσαμε «κάτω από την φωτιά». Αυτή είναι η μετάφραση του Πόζαρ, αλλά δεν κατάφερα να μάθω από ποια γλώσσα. Η λουτρόπολη είναι χτισμένη σε ένα εξαίσιο περιβάλλον, μέσα σε ένα φαράγγι και διαθέτει τεχνητές και φυσικές πισίνες.

Υπάρχει επίσης ένα σπηλαιολογικό πάρκο και ένα μουσείο. Άρχισε να σκοτεινιάζει οπότε σιγά – σιγά έπρεπε να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα…

Δυστυχώς δεν καταφέραμε να δούμε πολλά,  αλλά είναι μια καλή αφορμή να επισκεφθώ ξανά την περιοχή και εννοείται για περισσότερες μέρες. Οι εικόνες που αποτυπώθηκαν είναι πολύ  δυνατές και αυτό είναι το σημαντικό σε τέτοιες εξορμήσεις. Η Ελλάδα είναι πολύ όμορφη, αξίζει να της αφιερώνουμε λίγο από τον χρόνο μας…

Τι μπορούμε να κάνουμε στην Πέλλα:

Βόλτες στα χιόνια στο Χιονοδρομικό Κέντρο Βόρας – Καϊμακτσαλάν
Πτήσεις με ανεμόπτερα στο Ανεμοδρόμιο
MotoCross Mx
Οικοπεριηγήσεις
Hiking – Πεζοπορία
Βόλτα της πόλης με ποδήλατο
Οικοξεναγήσεις – Βαρκάδα στον υδροβιότοπο
Mountain Bike
Ιππασία
Τοξοβολία
Αναρρίχηση – Καταρρίχηση
Trekking – Ορεινή Πεζοπορία
Rafting – Κατάβαση του ποταμού Μογλενίτσα
Canoe Kayak

Ταξιδάκι στο Μιλάνο

Guest Post από τον Σωτήρη Δόστη

Επισκεφθήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα το Μιλάνο, τον απόλυτο προορισμό για shopping, όπως λένε πολλοί που επισκέπτονται την πόλη αυτή. Ο οικονομικότερος τρόπος για να ταξιδέψετε στο Μιλάνο είναι με την easyJet. Κάναμε κράτηση εισιτηρίων μετ΄επιστροφής πριν 3 μήνες, με 100 ευρώ περίπου το άτομο.

Από το αεροδρόμιο αναχωρούν ανά 20 λεπτά λεωφορεία για την πόλη που τερματίζουν στον μεγάλο σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου Centrale FS. Από εκεί πήραμε το μέτρο και βγάλαμε εισιτήριο 2 ημερών, το οποίο κοστίζει 5 ευρώ, εφόσον πρόκειται να μετακινείστε με το μετρό κυρίως. Δεν υπάρχει εισιτήριο 3 και 4 ημερών.

Αφού αφήσαμε τα πράγματά μας στο ξενοδοχείο Alberghi Hotel Sempione, όπου το τρίκλινο μας στοίχισε 90 ευρώ τη βραδιά, πήγαμε στην πλατεία Duomo, όπου βρίσκεται ο μεγαλύτερος γοτθικός ναός του κόσμου, που είναι και το σήμα κατατεθέν του Mιλάνου. Από εκεί μπήκαμε στη Galleria Vittorio Emmanuele II, ένα τεράστιο κτίριο που φιλοξενεί τους πιο γνωστούς οίκους μόδας και βγήκαμε από την απέναντι άκρη, στην πλατεία της Σκάλας του Μιλάνου.

Το βράδυ θα βρείτε clubs στη περιοχή Corso Como ή αν θέλετε κάτι πιο χαλαρό μπορείτε να πάτε στο Navigli και το Ticinese, όπου υπάρχουν μπαρ και εστιατόρια.

Εμείς προτιμήσαμε να βγούμε χαλαρά όλα μας τα βράδια στο Navigli και στο Ticinese. Μας έκανε εντύπωση ένα μαγαζί στο Ticinese, όπου δεν μπορούσες να κάτσεις. Αγόραζες με 3,5 ευρώ το ποτό σου και το έπινες στη πλατεία μαζί με δεκάδες Μιλανέζους.

Τις επόμενες 2 μέρες τις αφιερώσαμε σε βόλτες στο κέντρο της πόλης και σε ψώνια, ενώ την τέταρτη μέρα επισκεφθήκαμε το Lugano, την ιταλόφωνη πόλη στη νότια Ελβετία, το οποίο απέχει μία ώρα περίπου με το τρένο. Το κόστος του εισιτηρίου μετ΄επιστροφής είναι 34 ευρώ.

Στο Lugano υπάρχει τρενάκι για περιήγηση στην πόλη, έναντι μικρής αμοιβής, αλλά είναι προτιμότερο να το περπατήσετε για ν΄απολαύσετε τις ομορφιές του. Έχει ένα πανέμορφο πάρκο που μοιάζει σα να βγήκε από παραμύθι. Δέντρα και πολύχρωμα λουλούδια δίπλα από την ομώνυμη λίμνη, στην οποία κολυμπούν πάπιες και κύκνοι.

Την πέμπτη μέρα δυστυχώς δεν προλάβαμε να κάνουμε τίποτα, αφού η πτήση της easyJet φεύγει νωρίς το πρωί!

Βιέννη για αξέχαστα Χριστούγεννα

Γράφει ο Τάσος Βελιάδης

Μιας και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, τι καλύτερο από ένα ταξιδάκι στο εξωτερικό. Αυτή τη φορά θα σας ξεναγήσουμε στη μαγευτική Βιέννη. Πριν από 6 μήνες περίπου βρέθηκα σε αυτή την μαγευτική και γεμάτη νοσταλγία πόλη για 5 ημέρες και ομολογώ ότι θα μπορούσα να περάσω εκεί όλη μου την υπόλοιπη ζωή.

Τόσο η ποιότητα ζωής, όσο και τα μαγευτικά κτίρια και οι κήποι που διαθέτει η πόλη, σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές μακριά από το καυσαέριο και τους γρήγορους ρυθμούς της Αθήνας.

Δείτε φωτογραφίες από τη Βιέννη!

Λίγα λόγια για τη Βιέννη

Η Βιέννη (Wien) είναι η πρωτεύουσα της Αυστρίας και ένα από τα ομόσπονδα κρατίδιά της. Με πληθυσμό περίπου 1.600.000 κατοίκους, αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη, καθώς και το πολιτικό, πολιτισμικό και οικονομικό κέντρο της χώρας.

Οι κυριότερες βιομηχανίες της πόλης κατασκευάζουν μηχανήματα, χημικά προϊόντα, έπιπλα, πορσελάνες και υαλικά. Πολύ σημαντικός οικονομικός παράγοντας για την πόλη είναι και ο τουρισμός, καθώς η Βιέννη με τον μεγάλο πλούτο της σε έργα τέχνης, μνημεία και μουσεία αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών. Τη Βιέννη επίσης επισκέπτονται οι περισσότεροι τουρίστες την περίοδο των Χριστουγέννων, όπου υπάρχουν πολύ ωραία αξιοθέατα, όπως η Χριστουγεννιάτικη Αγορά της.

Μετακινήσεις στη Βιέννη

Η πτήση για Βιέννη διαρκεί περίπου 2 ώρες και 10 λεπτά και σίγουρα αξίζει η αναμονή στο αεροπλάνο μιας και με το που θα φτάσετε θα καταλάβετε άμεσα τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή στην Ελλάδα με τη ζωή στην Αυστρία.

Για τη μεταφορά σας στο κέντρο της πόλης η πιο συμφέρουσα λύση είναι να χρησιμοποιήσετε το τρένο (S-BAH). Το εισιτήριο κοστίζει μόνο 3.40 ευρώ και σε 25 λεπτά θα έχετε φτάσει στο κέντρο της Βιέννης. Προσέξτε μόνο να επικυρώσετε το εισιτήριο σας πριν μπείτε στο τρένο, γιατί το πρόστιμο είναι τσουχτερό. Για να βρείτε την αφετηρία του τρένου ακολουθήστε τις ενδείξεις για το CAT (City Airport Train) μέχρι τα τελευταία 50 μέτρα. Το CAT και το S-BAH φεύγουν από τον ίδιο σταθμό, αλλά από διαφορετική πλατφόρμα. Το CAT είναι τρένο που ανήκει στο αεροδρόμιο. Είναι 10 λεπτά πιο γρήγορο, αλλά κοστίζει 9 ευρώ. Εγώ, μιας και είμαι λίγο περίεργος, δοκίμασα και τους δύο τρόπους. Με το που έφτασα Βιέννη πήγα μέχρι το κέντρο της πόλης με το τρένο, ενώ φεύγοντας είπα να δοκιμάσω και το CAT που πραγματικά νομίζω ότι δεν αξίζει καθόλου.

Το δημόσιο σύστημα μεταφοράς είναι αρκετά καλό και περιλαμβάνει το μετρό (U-BAH με 5 γραμμές), τον σιδηρόδρομο (S-BAH), τραμ και λεωφορεία. Μπαίνοντας στο μετρό μην περιμένετε να συναντήσετε το καθαρό και νέο μετρό της Αθήνας. Οι σταθμοί, καθώς και τα βαγόνια είναι αρκετά παλιά και λίγο βρώμικα.

Το απλό εισιτήριο κοστίζει 1.70 ευρώ, το ολοήμερο 5.70 ευρώ και υπάρχει και κάρτα απεριορίστων διαδρομών για 3 μέρες (13.60 ευρώ, αυτή προτίμησα για τις μετακινήσεις μου). Με ένα απλό εισιτήριο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όσες γραμμές θέλετε προς μία κατεύθυνση, σε περίπτωση όμως που κατεβείτε από το τρένο και αλλάξετε κατεύθυνση θα πρέπει να αγοράσετε άλλο εισιτήριο. Εισιτήρια θα βρείτε σε όλους τους σταθμούς του μετρό, καθώς και σε ειδικά μαγαζάκια που πουλάνε εφημερίδες και τσιγάρα. Φροντίστε να επικυρώσετε το εισιτήριο σας πριν μπείτε στο μετρό, γιατί διαφορετικά το πρόστιμο είναι 60 ευρώ!

Αν ξενυχτάτε υπάρχουν πολύ συχνά δρομολόγια λεωφορείων όλο το βράδυ ανά μισή ώρα. Τα περισσότερα από αυτά τερματίζουν στο «Karntner Ring, Oper». Επίσης κάθε Σαββατοκύριακο λειτουργεί και ο σιδηρόδρομος μεταξύ «Meidling» και «Floridsdorf» με δρομολόγια ανά 20 λεπτά.

Μην επιχειρήσετε να μετακινηθείτε με ταξί γιατί κοστίζει αρκετά ακριβότερα απ΄ότι έχετε συνηθίσει στην Αθήνα. Χαρακτηριστικά θυμάμαι για μία απόσταση περίπου από το Σύνταγμα μέχρι το Φιξ πλήρωσα 6,70 ευρώ.

Αξιοθέατα

Αξίζει να επισκεφθείτε τον ναό του Αγίου Στεφάνου που δεσπόζει στο κέντρο της πόλης. Ένα αριστούργημα γοτθικού ρυθμού που το εσωτερικό του θα σας μαγέψει. Αν θελήσετε να έχετε και μια άποψη της Βιέννης, αρκεί να ανεβείτε τα 363 σκαλοπάτια που οδηγούν στο «καμπαναριό» του ναού. Βέβαια υπάρχει και ο πιο εύκολος τρόπος με το ασανσέρ.

Ο πεζόδρομος που ξεκινάει από την πίσω πλευρά του ναού είναι η Grabenstrasse, που αποτελεί τον πιο εμπορικό δρόμο της πόλης. Εκεί θα βρείτε ό,τι καλύτερο έχουν να επιδείξουν οι πιο γνωστοί διεθνείς οίκοι μόδας. Βέβαια οι τιμές είναι αρκετά… αλμυρές, αλλά αποτελεί πόλο έλξης τόσο για τους τουρίστες όσο και για τους ίδιους τους Βιεννέζους. Κι όταν οι πόρτες των καταστημάτων κλείσουν, η «Graben» είναι ο χώρος για τη βραδινή βόλτα, τα ραντεβού, τα υπαίθρια bonbon με τις καραμέλες, οι καντίνες με τα «βουρστ» το περίφημα λουκάνικα και τους διαφόρους γραφικούς τύπους που παίζουν ή τραγουδούν για τους περαστικούς.

Επισκεφθείτε την Όπερα της Βιέννης, η οποία βρίσκεται στο τελείωμα της «Graben» και είναι ένα επιβλητικό κτίριο κτισμένο τον περασμένο αιώνα. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να μπούμε, γιατί βρεθήκαμε στην περιοχή μόνο πρωινές ώρες που η Όπερα δεν λειτουργούσε.

Επιβεβλημένη είναι η επίσκεψη στα δύο παλάτια, το χειμερινό Hofburn και το θερινό Schonbrunn (Σένμπρουν), που χρησιμοποίησε σαν κατοικία του ο Φραγκίσκος Ιωσήφ (Φρανς Ζόζεφ) με τη σύζυγό του αυτοκράτειρα Σίσσυ.

Στα δύο αυτά παλάτια είναι αποτυπωμένη όλη η ζωή των αυτοκρατόρων της δυναστείας των Αψβούργων που κυβέρνησαν για 600 χρόνια (τελευταίος αυτοκράτορας ήταν ο Κάρολος, σύζυγος της Τίτας της Πάρμας, ο οποίος Βασίλεψε για δύο μόλις χρόνια από το 1916 έως το 1918). Μετά την αναγκαστική του παραίτηση, στο τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, σήμανε και το τέλος της αυτοκρατορίας.

Μέσα, τα πορτραίτα, τα σαλόνια, οι κρεβατοκάμαρες, οι χώροι υποδοχής, τα σερβίτσια και άλλα αντικείμενα, όλα είναι «φορτωμένα» με χρυσό και ασήμι, όπως ταιριάζει στους αυτοκράτορες.

Στο «Σένμπουρν», σ΄ένα από τα κτίρια του τεράστιου κήπου που περιβάλλει το ανάκτορο, διατηρούνται οι άμαξες που χρησιμοποιούσαν οι Αψβούργοι, τόσο για τις καθημερινές τους μετακινήσεις, όσο και για τις επίσημες ή σημαντικές τελετές (γάμοι – κηδείες), καθώς και οι παιδικές άμαξες για τους μικρούς πρίγκιπες. Αν έχετε να διαθέσετε 50 ευρώ, μπορείτε άνετα να κάνετε μια βόλτα με την άμαξα στον τεράστιο και εκπληκτικό κήπου, που πραγματικά θα σας μείνει αξέχαστη.

Ανυπομονώ να ξαναεπισκεφθώ την Βιέννη για να ξαναζήσω την μαυγετική και διαφορετική ατμόσφαιρα της πόλης! Αν είστε στο ψάξιμο προορισμού πάντως για να πάτε τα Χριστούγεννα, η Βιέννη προτείνεται ανεπιφύλακτα!

Μονή Παναγίας Κλειβωκάς: Το μάτι χάνεται στο πράσινο

Η Μονή Παναγίας Κλειβωκάς είναι ένα από τα επιβλητικότερα μοναστήρια της Ελλάδας, πολλοί τη χαρακτηρίζουν ως τα Μετέωρα της Γορτυνίας. Είναι χτισμένο στην είσοδο σπηλιάς, η οποία από ένα σημείο και μετά είναι ανεξερεύνητη λόγω στενής διαμέτρου.

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου μισής ώρας από το Τουμπίτσι Αρκαδίας, ενώ το έδαφος είναι ιδιαίτερα τραχύ και δύσβατο. Προτείνεται να πάτε με το αυτοκίνητο μέχρι ένα σημείο και από εκεί και πέρα περπατώντας, εκτός κι αν διαθέτετε Jeep 4×4, οπότε δε θα έχετε κανένα πρόβλημα. Θα σας αποζημιώσει η θέα, αφού το μάτι σας θα χαθεί κυριολεκτικά στο πράσινο και τη γενικότερη άγρια ομορφιά του τοπίου. Βρέθηκα εκεί το Πάσχα και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες.

Σύμφωνα με τα όσα διαβάζω στη Wikipedia, η τραχιά φυσιογνωμία του τοπίου και το δύσβατο και απροσπέλαστο σχεδόν του εδάφους, έχει τροφοδοτήσει πολλούς θρύλους και παραδόσεις σχετικά με την εύρεση της εικόνας της Θεομήτορος και την κτίση του μοναστηριού.

Κατά μια παράδοση η εικόνα της Παναγίας, που λέγεται ότι είναι μια από τις έντεκα του Απόστολου Λουκά, ήταν στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στην Κάτω Κλειβωκά, στη θέση Μπέλκος, όπου στην προχριστιανική περίοδο ελατρεύετο η θεά Αλουσία Δήμητρα. Στο σημείο αυτό υπήρξε μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων. Το μοναστήρι αυτό διαλύθηκε και ο ναός καταστράφηκε επί τουρκοκρατίας και πιθανότατα κατά την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο το 1825-1828.

Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο. Κατά μία άποψη οι χριστιανοί, οι οποίοι ήξεραν καλά τα κατατόπια και τις ασφαλείς κρυψώνες μετέφεραν την εικόνα στη σπηλιά, όπου την έκρυψαν και από το δύσβατο και μυστικό μονοπάτι πήγαιναν και προσεύχονταν. Κατά άλλη άποψη-παράδοση και θρύλο, λέγεται ότι η εικόνα βρέθηκε μετά από σχετικό όνειρο από τον Γεώργιο Κλειβωκιώτη που καταγόταν από το διπλανό χωριό Δήμητρα Αρκαδίας.

Το εκκλησάκι κατασκευάστηκε στο τέλος της περασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο. Το κλιμακοστάσιο κατασκευάστηκε δέκα χρόνια αργότερα με δαπάνη του ιδίου. Από την κτίση του και μετά το μοναστήρι λειτούργησε σαν γυναικεία μονή, όπου υπηρέτησαν πολλές μοναχές. Τη μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε επί ηγουμενίας της Μοναχής Μακαρίας Καρρά. Σήμερα στο μοναστήρι διακονεί μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία από το 1953 προσφέρει της υπηρεσίες της στη μονή.

Βυζίκι Αρκαδίας

Ένα από τα χωριά που επισκέφθηκα το Πάσχα στην Αρκαδία είναι και το Βυζίκι. Είναι πολύ κοντά στα Τρόπαια, ενώ από την Τρίπολη απέχει 85 χλμ περίπου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 750 μέτρων, έχει δύο κεντρικές πλατείες, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους 300.

Οι περισσότεροι κάτοικοί του, δυστυχώς, είναι ηλικιωμένοι, αφού οι νεότεροι σε ηλικία το επισκέπτονται μόνο Χριστούγεννα, Πάσχα και λίγες μέρες το καλοκαίρι που γίνονται κάποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η κτηνοτροφία αποτελεί τη βασικότερη δραστηριότητα των κατοίκων.

Και το Βυζίκι, όπως το Τουμπίτσι, είναι πνιγμένο στο πράσινο και μακάρι το καλοκαίρι να ξεφύγει από το στρόχαστρο εμπρηστών… Μην ξεχνάμε ότι η Ηλεία που καηκε πέρυσι είναι δυο βήματα από εκεί…

Απολαύστε πράσινο στις φωτογραφίες που ακολουθούν…